สายฝน

…อากาศในยามเช้ากับกาแฟร้อนๆหนึ่งแก้วในอุ้งมือ แค่นี้ก็วิเศษมากแล้ว แล้วถ้ามีสายฝนโปรยลงมาอีกล่ะ ใช่แล้วเช้านี้เป็นแบบนั้นจริงๆ…

ผมเคยโฟสลงไปในเฟสบุคน่ะว่า

“นอกจากความชุ่มช่ำที่ต้นไม้ได้รับยามฝนตก รู้ไหมว่าคนที่เหงาใจก็ได้รับความรู้สึกอ้างว้างด้วยเช่นกัน”

สายฝนในแต่ละช่วงเวลา มันให้ความรู้สึกต่างกัน …ผมเชื่ออย่างนั้น

ผมเคยติดฝนอยู่ในสถานทีหนึ่ง มองไปรอบๆผมเจอหลายๆสิ่งในมุมมองที่แปลกไป

บางคนติดฝนคนเดียวในมือถือโทรศัพท์คุยกับใครที่พิเศษอยู่…คนนั้นคงเป็นที่พึ่งได้ อาจจะเป็นคุณพ่อ เธออาจจะบอกท่านว่า “เอาร่มมารับหนูด้วยนะ”

ในอีกมุม ยืนกันเป็นคู่ นักศึกษาชายหญิงคู่หนึ่งยืนยิ้มด้วยสายตาที่เป็นมิตรต่อกัน รอยยิ้มที่จริงใจ ยิ้มจนตาเป็นขีด ^_^ ในใจของพวกเค้าคงไม่อยากให้ฝนหยุดตก เพราะคงอยากยืนแบบนี้ไปนานๆ

ส่วนบางคนดูร้อนรน อาจจะเพราะเลยเวลานัดหมายเอาไว้แต่ไม่สามารถไปตามเวลาได้เพราะติดฝน …แล้วถ้าคนที่นัดไว้โทรมาบอกว่า “ไม่ต้องรีบครับให้ฝนหยุดก่อนก็ได้ ผมรอไหว” อาการร้อนรนคงหมดไป

ส่วนตอนนี้ฝนหยุดตกแล้ว…ผมคงต้องไปซะที

แล้วพบกัน

สวัสดี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s