ชายผ้าเหลือง

10 มีนาคม 2545
วัดสน ราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร

ย้อนกลับไปก่อนหน้าวันงานเพียงแค่ 3 เดือน
ช่วงนั้นผมเรียนอยู่ ปวส ปีสุดท้ายและกำลังจะจบ ก่อนหน้านี้เรื่องบวชไม่มีอยู่ในหัวเลย
โบราณว่าเอาไว้การบวชนั้นไม่ควรวางแผนนาน วางแผนนานมักจะไม่ได้บวช
ก่อนหน้านี้เคยคิดแค่คร่าวๆว่าจะบวชเมื่อจบปริญญาตรี ตอนนั้นคงพร้อมที่สุด
แต่พอมาคิดอีกที่…หากจบแล้วได้งานเลย อาจจะเห็นงานที่สำคัญกว่า และก็อาจจะพลาดโอกาสไปเลยก็ได้

ช่วงนี้แหละ ช่วงที่จบ ปวส และกำลังจะไปเรียนต่อปริญญาตรี

ประมาณกลางเดือนธันวาคมผมเดินไปบอกแม่ว่า จะบวชนะ จบเทอมแล้วจัดงานได้เลย
แม่พาไปหาหลวงพ่อวัดสน เลือกวัดสนเพราะผูกพันธ์กับวัดนี้
บ้านเก่าอยู่ย่านนี้ บ้านป้าบ้านยายก็อยู่แถวนี้
และวัดนี้ไม่น่ากลัว อันนี้น่าจะเป็นเหตุผลหลัก
หาวันที่แน่นอน 10 มีนาคม คือวันที่ได้
การเป็นพระนั้นต้อง 20 ปี แต่ 10 มีนา 45 ผมแค่ 19 จะ 20 ก็ต้องรอสิ้นเดือน หลวงพ่อบอกไม่เป็นไร

แม่และพ่อพาไปหาหลวงตาที่วัดวัดลาดสนุ่น ลำลูกกา ปทุมธานี
ให้หลวงตาดูเรื่องข้าวของเครื่องใช้เกี่ยวกับการที่จะบวช

เสร็จเรื่องวัน เวลา สถานที่ อุปกรณ์แล้ว
มาเรื่องการจัดงาน สรุปกันว่าจะเป็นงานเช้า โกนหัวเช้า บวช 10 โมง เลี้ยงกันตอนเที่ยง ดูจะไม่เหนื่อยมาก กระชับดี

โต๊ะจีนแม่ติดต่อไว้แล้ว ส่วนเครื่องดื่มเราไปช๊อปกันเอง ไปซื้อที่บิ๊กซี ซื้อเหล้า น้ำอัดลม ตอนนนั้นยังไม่มีกฏหมายห้ามดื่มเหล้าในวัด ไม่งั้นประหยัดค่าเหล้าอีกเยอะเลย
หลายๆงานเอากฏหมายมาทำให้ประหยัด หลายครั้งที่ผมไปงานแต่งที่มันจะจัดให้ตรงกับวันเลือกตั้ง เพราะจะไม่ต้องบริการเหล้า เซฟเงินไปเป็นค่าสินสอดได้เยอะอยู่
ส่วนใหญ่ทั้งหมดเราทำกันเอง พ่อ แม่ ลูก เหนื่อยมาก ลุ้นมากว่างานจะออกมาเป็นอย่างไร

ก่อนวันงาน 5 วันเป็นธรรมเนียมที่ผมต้องเข้าวัดก่อน ไปกิน ไปนอน ไปทำตัวให้คุ้นเคยกับวัด และเด็กวัด
สิ่งที่ผมคิดคือผมคงจะมีเวลาทบทวน ท่องหนังสืิอที่เตรียมไว้ตอนเข้าพิธี
แต่… เป็นจังหวะที่ดีมากหลวงพ่อสั่งดินมา ลูกๆวัด เด็กวัด พระหนุ่ม และพระสูงวัยที่ยังมีแรง มาช่วยกันขนดิน
ช่วงนั้นสนุกสนานมากเหมือนเราได้เพื่อนใหม่อีกกลุ่มหนึ่ง เด็กวัดที่เราดูภายนอกอาจจะดูว่าก้าวร้าว แต่จริงๆคนพวกนี้จิตใจดีมาก ความตรงไปตรงมาในความคิดและคำพูด คิดอย่างไรพูดอย่างนั้น ช่วงนั้นผมมีความสุขมากนะ พระและเด็กวัด เบื้องหลังเวลาที่ไม่มีญาติโยมอยู่จะเป็นกันเองกว่าที่เราเห็น เป็นกันเองแต่ไม่ได้หมายความว่าลามปาม

และวันงานก็มาถึง เมื่อคืนผมนอนไม่หลับ เป็นเรื่องปกติครับ ลองนึกดูงานทั้งหมด ญาติที่มาจากที่ไกลๆ เพื่อนพ่อ เพื่อนแม่ และเพื่อนเรา ทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้มีเราเป็นตัวหลัก เค้ามาเพื่อเรา เราคนเดียว ขอขอบคุณทุกๆท่านอีกครั้งหนึ่ง

นี่ยังไม่ได้เป็นพระนะ แต่เหนื่อยเล่าแล้ว เดี๋ยวมาเขียนต่อนะ
สวัสดี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s