หัวหิน วันแรก

04.34 ตื่นมาจัดของแบบไม่ต้องใช้นาฬิกาปลุก เสื้อ ถุงเท้า กางเกงลิง ผ้าเช็ดหน้า อุปกรณ์ชาร์ตไฟ หนังสือนิ้วกลม ถูกบรรจุอยู่ในเป้ใบเดิมอีกครั้ง การเดินทางกำลังจะเริ่มอีกไม่กี่นาทีนี้ จัดของเรียบร้อย เอาชนะตัวเองด้วยการเอากล้องไปแค่ตัวเดียวภูมิใจจัง ใกล้ตีห้าแล้ว ฆ่าเวลาด้วยการตัดเล็บก็แล้วกัน

06.25 น้องผมเป็นไทยแท้ติดเลทไปยี่สิบห้านาที เลือกชุดเลือกทรงผม ว่ากันไป เรานั่งแท็กซี่มิเตอร์สีชมพูขึ้นทางด่วนไปหัวลำโพง ใช้เวลาประมาณ 25 นาที ทางด่วนต่อนึ่งสี่สิบห้าบาท มิเตอร์ขึ้น 124 บาท

06.50 มาที่ห้องขายตั๋ว พนักงานขายตั๋วเปรี้ยวจี๊ด ใส่คอนแท๊กสีฟ้า กรีดตาราวกับนางร้ายละครหลังข่าว บอกผมว่ารถไฟชั้นสองไปหัวหินเต็มแล้วค่ะ อ้าวแล้วมีเที่ยวอื่นไหมครับผมถามเสียงนุ่มทุ้มราวกับโดนสะกดด้วยตาสีฟ้าของเธอ เธอบอกว่าเหลือเพียงชั้นสาม รถไฟฟรีนั่นเอง ผมถามต่อทันทีแบบไม่มีทางเลือก ก็ได้ครับฟรีก็ได้สี่ที่ครับ รถไฟฟรีเชิญช่องสิบสามเลยคะ เธอผายมือไปยังโซนที่มีผู้คนเนืองแน่นที่สุดพร้อมกับบอกว่าแสดงบัตรประชาชนเพื่อรับตั๋วได้เลยคะ นั่นคือเสียงสุดท้ายของเธอ ผมกล่าวลา พร้อมกับสบตาเธออีกครั้ง…ขอบคุณครับ

ณ จุดนี้คงไม่มีปัญหาอะไร เราสี่คนคงได้นั่งรถไฟ(ดูเหมือนว่า)ฟรี วงเล็บเพราะจริงมันก็คือภาษีเรานั่นแหละ พอการเมืองเดี๋ยวดราม่าอีก

ปัญหามีอยู่ว่าน้องสาวสุดน่ารักคนเล็กของผม เธอไม่ได้พานพบบัตรประชาชนมาสักระยะแล้ว ไม่หายแต่ไม่รู้อยู่ไหน 555 เอาล่ะซิ อาจจะมีคนไม่ได้ไปต่อต้องกลับบ้านก่อนเวลาอันควรอิอิ

ผมแบกความกังวลเล็กๆ แต่มั่นใจว่ากังวลน้อยกว่าเจ้าตัว หน้ามันซีดมากตอนนั้น ไม่รู้เพราะหิวข้าวเช้าหรือกังวล ผมเดินไปที่ห้องเบอร์สิบสามในมือมีบัตรประชาชน 3 ใบ แต่ต้องการตั๋วสี่ใบ

เอาล่ะ พนักงานชายดูสูงวัยท่าทางเป็นมิตร ผมทักทาย สวัสดีครับผม น้องสาวผมลืมเอาบัตรมาครับ เอาไงดีครับ ผมถามแบบติดลูกมึนเล็กน้อย ในใจพนักงานคงนึกในใจ…เรื่องของน้องมรึงซิบอกไรกรู เค้าตอบกลับมาว่าน้องคนไหนพามาซิ ผมควักมือเรียกน้องผมมาที่ช่องขายบัตรเพื่อโชว์ตัว พนักงานมองหน้าน้องผมแล้วพูดว่า “สี่สิบสี่บาทครับ” เหอะๆเงินแก้ปัญหาได้กังวลทำไม ผมจ่ายแบงค์ร้อยเค้าทอนมา ห้าสิบหกบาท “เออแล้วผมจะเล่าทำไม”

เอาล่ะตอนนี้ตั๋วได้แล้ว เวลารู้แล้ว 09.20 รถออก แต่ตอนนี้เวลาในนาฬิกา 07.14 เอาล่ะ เอาไงดีกับสองชั่วโมงแห่งความบันเทิงต่อจากนี้
เดินไปด้วยความงง และในใจคิดว่าเราไปนั่งจองก่อนดีกว่า รถไฟฟรีถึงเวลาคนอาจจะเยอะ ป่ะเราไปหารถไฟกัน

เดินจากโซนขายตั๋วเข้าไปในโซนชานชลา ….สวยมาก ผมเปล่งเสียออกมาพร้อมกับหยิบกล้องขึ้นมาเพื่อบันทึกภาพ แสงแดดนามเช้าสอดแสงเข้ามา บนหลังคามีการพ่นไอน้ำเพื่อลดความร้อน ทำให้แสงทีสาดเข้ามาตัดกับละองน้ำ เป็นเส้นๆ สวยจริงๆครับ

ผมถ่ายภาพสักพักจนเกือบลืมว่าเราตั้งใจจะมาหาที่จองเพื่อนั่งก่อนใครไปหัวหิน ผมเดินหาเลขบนตั๋ว ให้ตรงกับขบวนรถ ขบวนที่ 261 คือเลขที่ต้องหา ใช้ครับทุกชานชลาหาไม่เจอ แล้วก็ถึงบางอ้อเมื่อพนักงานบอกว่าใกล้ๆถึงจะมาจอดครับ แห้วซิครับ แล้วจะมาแต่เช้าเพื่อ…อะไร

เอาล่ะช่วงเวลาแห่งความสนุกเกิดขึ้นแล้ว จะทำอะไรดีเวลาเกือบสองชั่วโมง หัวลำโพงมีอะไรให้ฆ่าเวลาได้ขนาดนั้นเลยเหรอ

คนไทยครับว่างเมื่อไหร่ที่มีเงินอยู่ในกระเป๋า เปลื่ยนเป็นของเคี้ยวเล่นกันดีกว่า

หัวลำโพงไม่มีเซเว่นอีเลฟเว่น มีแต่ร้านค้าของหัวลำโพง แย่จังสแตมป์ก็ไม่ได้
น้องสาวได้โจ๊กกระป๋องมาคนล่ะป๋อง
แม่ได้เนสกาแฟมา เป็นกาแฟร้อนชุดละ 17 บาท ในชุดประกอบด้วยแก้วสองใบพร้อมฝาปิด กาแฟสอง น้ำตาลทรายสอง และครีมเทียมอีกสอง
เดาไม่ยากเลย ว่าอีกแก้วจะเป็นของใคร มันยากที่จะปฎิเสธ ผมเลยต้องรับผิดชอบส่วนเกินแก้วนั้น

กลิ่นกาแฟเป็นกลิ่นที่เร้ากระตุ้นอารมณ์ได้อย่างมาก ในนาทีที่ผมกดน้ำร้อนลงไปในแก้วทีบรรจงใส่กาแฟไปก่อนหน้านั้นแล้ว กลิ่นของกาแฟโชยขึ้นมาแตะปลายจมูกด้วยความเร็ว ผมหลับตาสูดกลิ่นคั่วกาแฟหอมๆเข้าเต็มปอด อีกมือก็คนกาแฟให้ละลาย ค่อยๆจิบ รู้ก็รู้ว่าร้อน ทำไมไม่รอให้เย็นกว่านี้สักหน่อยก่อนจะทาน เหอะๆทำไม่ได้หรอก หอมขนาดนั้น ใครจะอดใจอยู่ก่อนที่จะซดหมดแก้วสติผมกลับมา ปิดฝาที่แถมมา แล้วเดินออกจากจุดกดน้ำร้อน ไปหาที่นั่งที่ชิวที่สุด

ชั้นสองโซนแหล่งกรุ้ปทัวร์ต่างชาติ ฝรั่งเพียบ เป็นกาแฟที่ฟินมากมาก ณ จุดนี้เจ็ดโมงสิบเก้านาที
ผมเดินขึ้นมาก่อน แม่รอซื้อวาฟเฟิลอยู่ ผมสุ่มดูอยู่ชั้นสองแอบเห็นแม่กับน้องเดินหาที่นั่งกันอยู่ชั้นล่าง ผมพยายามมองและส่งกระแสจิตกะว่าให้่แม่มองมาที่ผม แต่ก็ทำอยู่สักพัก ไม่มีอะไรตื่นเต้น คว้าโทรศัพท์โทรไป อืมสรุปได้เรื่องซะที

นั่งกินและเฮฮา นินทาคนนู้นที คนนี้ที ก็เผาเวลาไปได้จนถึง 07.50 เริ่มเบื่อกันที่นั่งเดิมๆ และบวกกับของกินที่หมดแล้ว ย้ายแหล่งพักพิงกันดีกว่า เราทั้งสี่เดินเตรดเตร่ลงมาชั้นล่าง ถ่ายภาพกันเล็กน้อย และเดินไปที่ชานชลา คุณพระ!!!! ป้ายถูกติดตั้งแล้ว หัวหิน 09.20 ไปไปไปนั่งรอดีกว่าเดี๋ยวรถไฟคงมาจอดเป็นแน่แท้ จะได้ขึ้นไปจองที่นั่งแจ่มๆก่อนใคร เราเดินหาที่พักพิงในชานชลาที่เจ็ดตามที่ระบุว่าตรงนี้จะเป็นที่จอดรถไฟไปหัวหิน

08:00 เราได้หย่อนก้นของเราอีกครั้งลงบนเก้าอี้ไม้สุดคลาสสิค ที่เป็นเอกลักษณ์ขอสาธารณะ พร้อมกับเพลงชาติที่ดังขึ้น ผู้คนทั้งชานชลาและบนรถไฟขบวนอื่นๆพร้อมใจกันยืนอีกครั้ง เรานั่งมองขบวนอื่นๆ ทั้งมาส่งและรับคนออกไป กล้องบันทึกภาพเป็นระยะ ทั้งมุมเอียง มุมทแยง มุมช้อนขึ้น ถ่ายกันเอง ถ่ายตัวเอง ถ่ายนกพิราบ นกเขา ถ่ายปลั๊กไฟ ถ่ายแม้กระทั่งรองเท้าที่ใส่มา …..มันว่างขนาดนั้นเลย

09:12 มีสัญญาณว่ารถไฟกำลังจะเข้าจอดที่ชานชลา พวกเรามองย้อนไปบริเวณที่โบกี้ควรจะหยุดให้เราขึ้น พระเจ้า!!!! คนเยอะมากเริ่มกังวลว่าอาจจะไม่มีที่นั่งพอ รีบไปยืนมุงๆในทันใด แม่บอกว่าขึ้นไปแล้วได้ที่แล้วรีบนั่งเลยนะตรงไหนก็ได้ดีกว่าไม่มีที่นั่ง ผมพยักหน้า

09:21 รู้สึกตัวอีกทีก้นกลมๆอ้วนๆก็มาอยู่บนรถไฟแล้ว ที่นั่งเล็กมาก นี่น่าจะเป็นช่วงที่เราสี่คนแม่ลูกใกล้กันมากที่สุด อบอุ่นดีจัง ^_^”

ไม่นานนักรถไฟก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากชานชลา เรายิ้มพอใจ และแล้วเราก็ได้นั่งรถไฟ ฝันที่เคยแค่อยู่ในหัว ฝันที่คิดว่ามันคงจะสนุกถ้าได้ทำ ผมได้ลงมือทำมันแล้ว

ไม่นานนักพนักงานตรวจตั๋วโดยลารก็เดินมาพร้อมกับที่เจาะกระดาษในมือ ไม่รู้ว่าในชีวิตนี้แกผ่านจุดนี้มานานหรือยัง อาจจะเป็นหมื่น เป็นแสนที่โดนแกเจาะ ผมนับถือพี่จริง งานพี่เค้าดูจะไม่มีอะไรตื่นเต้น จนมาถึงพวกเราพี่เค้ารับตั๋วไปดู เห็นตั๋วใบหนึ่งผิดจากพวก 44 บาท ทำไมไม่ฟรี พี่เค้าถามนี่ของใครครับทำไมไม่ฟรีพร้อมกับมองหน้าพวกเรา ราวกับหาต่างด้าวในสี่คนนี้ ผมตอบ ลืมเอาบัตรประชาชนมาครับ สิ่งที่ได้ยินกลับมาคือ บัครต้องพกติดตัวตลอดนะครับ(ผมนึกในใจกรูรู้ก่อนมรึงอีก)แล้วก็ตอบกลับไปแบบเสียไม่ได้…ครับ

สถานีแล้วสถานนีเล่า แวะไปต่างๆนานา ผู้คนเริ่มเยอะขึ้นเราคุยกันไป ถ่ายภาพไป ชี้โน่นชี้นี่ เอาขนมมากิน ข้าวเหนียวหมูทอดก็ถูกเอาออกมาพิจรณา ข้าวเหนียวหมูห่อละสิบห้าบาทจากหน้าปากซอยบ้านผม ซื้อมาหกห่อ ตอนนี้ที่นอนพิมอยู่นี่เหลือสองห่อหน้าทีวี (04/08/2012 03:07) สิ่งที่ปฎิญาณไว้ก็คือเราจะไม่ซื้อของที่ขึ้นมาขายบนรถเด็ดขาดเพราะนั้นทำให้รู้สึกเสียฟอร์มอย่างมาก เหมือนจะปกติ เหมือนจะไม่มีอะไรตื่นเต้น จนกระทั่ง เที่ยงสี่สิบ อยู่ดีดีร่างกายก็ต้องการห้องน้ำ เอาละซิไม่ตลกเลย อีกเกือบชั่วโมงกว่าจะถึงโอ๊ยยยย ไม่นะ พยายามคิดเรื่องอื่นเอาเพลงมาฟัง เหงื่อก็ไหล ขนลุกชัน ไม่ไหววววววแล้ววววว ทนได้ประมาณ ยี่สิบนาที ผมลุกขึ้นเหมือนเป็นตัวแทนของครอบครัว ไปห้องน้ำบนรถไฟ

สภาพก็ไม่ได้แย่อะไร แค่แบบว่าถ้าไม่จำเป็น อย่าได้เข้าใกล้จุดนี้เลย เชื่อผมเตอะ

สิบนาทีผ่านไปผมกลับมานั่งที่เดิมแม่และน้องมองหน้าผม แล้วถามผมว่า เป็นไงมั่ง ผมส่ายหัว แม่ไม่อยากรู้หรอก เชื่อเหอะ รู้ไว้อย่างเดียวก็พอ ไม่จำเป็นอย่า…..

14:00 เรามาถึงที่สถานนีหัวหิน ผมคิดว่านี่เป็นสถานนีสุดท้ายแล้ว แต่ไม่ผู้คนด้านล่างมากพอสมควรยืนรอที่จะขึ้นสวนมา เอะไปไหนกันหว่า ดูการแต่งตัว อ่อกลับกรุงเทพนี่เอง ทุ่มกว่าๆคือเวลาที่รถไฟขบวนนี้จะไปถึงกรุงเทพอีกครั้ง พรุ่งนี้เราจะกลับเที่ยวนี้แหละ

สักพักเราออกเดินทางจากสถานนีด้วยขาทั้งสองข้าง เราไม่แยแสต่อบรรดารถแท็กซี่ มอไซค์วิน หรือแม้แต่ตุ๊กตุ๊ก และสามล้อถีบ เพราะนั้นคือการเสียฟอร์ม ยี่สิบนาทีเราเดินมาถึงที่พัก ห้องของเราอยู่คนละชั้น ได้เลข b2 b4 แยกย้ายกันไปอาบน้ำ แม่สั่ง แล้วเดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกัน

15:45 นาทีเราเดินทางออกจากี่พักไปยังร้านอาหารซีฟู๊ด แกงส้มไข่ปลาเรียวเซียว ยำทะเล และหอยตลับผัดฉ่าคือเมนูวันนี้ ที่เราทั้งสี่บรรจงเลือก หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ภาชนะที่ใส่อาหารนั้นถูกกลับมาทำให้ว่างเปล่าอีกครั้งด้วยมือของพวกเรา ร้านนี้ อาหารได้เร็ว สด สะอาด อร่อย ดีทุกอย่าง ยกเว้น แพงเกินไป

อิ่มแล้วกลับที่พัก แล้วเดี๋ยว หกโมงเจอกันใหม่ แม่ออกคำสั่งอีกครั้ง

หกโมงกว่าๆเราเดินไปชายหาด หาดทรายสีขาวเม็ดละเอียดยิบนั่นคือสิ่งที่บอกว่ามันคือหัวหิน จากที่พักเราเดินมาเพียงสิบนาทีเท่านั้น วันนี้ยังไม่พร้อมเล่นนะเดินเอาเท้าจุ่มไปก่อน เดินไม่นานนัก ประมาณ 45 นาที น้องสาวถามหาตลาดโต้รุ่ง ท้องฟ้าเริ่มมืด ไปต่อกันเลยดีกว่า โกโกโก

เพียงสิบกว่านาทีก็มาถึงตลาดโต้รุ่ง ผัดไท วัยรุ่น ร้านอาหารทะเล ของฝากแบบที่เอากลับไปแล้วมองดูแล้วรู้ว่าไปหัวหินมาแน่ๆ เดินไปสักพันก็มีสาวมาประชาสัมพันธเกี่ยวกับสถานที่เที่ยวใหม่นั่นคือ “ฉัตรศิลา” ละม้ายคล้ายเพลินวานย่อส่วนลงมา แต่ก็โอเคนะ เพราะทำทำให้ผมได้ภาพ ค่อนข้างเยอะเลยใน ฉัตรศิลานี้ เราเดินต่อ ดูอาหารตา สัมผัสบรรยากาศ เย็นๆสบายๆไปเรื่อยๆ คนไม่เยอะเกินไปและไม่น้อยเกินไป กำลังดีเลย

20:00 เรามานั่งกันที่ร้านข้าวต้มเจ้แมว เป็นการปิดท้ายของวันนี้ น้ำจิ้มปลาลวก เด็ดมาก ต้องลองครับ อร่อยจริงๆ อิ่มแล้วก็เข้าที่พัก อาบน้ำนอน
เรานัดกันว่าพรุ่งนี้เราจะไปเล่นน้ำทะเลกันแต่เช้า คืนนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์

ภาพประกอบการเดินทาง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s